Ośrodek Rehabilitacji Uzależnień i Podwójnej Diagnozy w Otwocku

Byłam 10 miesiecy z dwo tygodniową przerwą.Naprawde przyjemna kadra,przez nie duza roznice wieku z niektorymi terapeutami mozna porozmawiac na powaznie ale rowniez sie posmiac.Kiedy mialam problem wiedzialam ze moge zwrocic sie do kadry oprocz pana Sykuły,czesto nie stosownie zartowalam przytaczajac tresci zwiazane z zazywaniem,pomimo probs aby przestal zartowac w taki sposob i tak tego nie respektował.Czasami mialam wrazenie ze kadra nie bierze pelnej odpowiedzialnosci i jest ona zrzucana na pacjentow.Świetny kierownik i wspaniała kadra pielęgniarska.Polecam.kazdej osobie ktora chce sie dowiedziec czegos na temat siebie i tego jak radzic sobir z uzależnieniem.Słabe jeszcze jest to ze pacjenci decydują o wzniejszysz momentach w terapii (2 etap,przepustki itd.) według mnie powinna decydowac o tym kadra.Jest tez plan dnia,ktory jest ścisle opisany wiec nie polecam osobą ktore lubia poswiecsc sobir wiecej czasu bo ciezko tam jest z czasem dla siebie.

Ten ośrodek to absolutna porażka. Zamiast miejsca wsparcia i leczenia, mamy tu do czynienia z chaosem, brakiem kompetencji i podejściem, które bardziej szkodzi niż pomaga. Największe rozczarowanie? Pani Monika Chrupek – osoba, która rzekomo ma pełnić funkcję terapeutyczną, a zachowuje się, jakby pomyliła ośrodek z jakimś własnym folwarkiem. Brak profesjonalizmu bije po oczach od pierwszego dnia – spóźnienia, brak przygotowania do sesji, ton rodem z podwórkowych kłótni, a nie ze spotkań terapeutycznych. Pacjenci są traktowani z góry, bez empatii, często wręcz z pogardą. Żadnych konkretnych narzędzi terapeutycznych, zero konsekwentnego planu leczenia. Wszystko oparte na „widzimisię” kadry, której bardziej zależy na przetrwaniu dnia niż faktycznej pomocy. Jeśli ktoś szuka prawdziwego wsparcia w walce z uzależnieniem – omijać szerokim łukiem. Ten ośrodek może nie tylko nie pomóc, ale wręcz pogłębić problemy.

Zostalam skierowana do osrodka, przez to ze mam tez inne diagnozy niz uzaleznienie, staralam sie o przyjecie wlasnie w osrodku podwojnej diagnozy. Po chyba dwoch telefonach zostalam zaproszona z mama na konsultacje. Pani ktora ja przeprowadzala nie wydawala sie ani troche uprzejma, i ja razem z mama mialysmy wrazenie ze nas nie slucha. Wciaz nam przerywala i w sumie nie moglysmy odpowiedziec normalnie na pytanie, a Pani od konsultacji z naszych przerwanych wypowiedzi wyciagala nieprawidlowe wnioski. Zostalismy poinformowani ze mamy za malo dokumentow dotyczacych uzaleznienia i odeslani. Po wyslaniu do osrodka brakujacych dokumentow zostalismy zaproszeni na przyjecie. Bylismy juz przygotowani, wydalismy tez kupe pieniedzy na te przygotowania zeby uslyszec na miejscu ze jednak zmienili zdanie. Na rozmowie przy przyjeciu sie poplakalam, za duzo emocji bylo we mnie, i zostalo to odebrane ze "jestem niestabilna". Jako osoba majaca za soba problemy z emocjami i proby s, mialam tez duzo dokumentow na ten temat, pewnie to wystraszylo i zostalam odebrana za niestabilna. Mialam duza motywacje zeby walczyc z uzaleznieniem i tez to pokazywalam. Mowilam rowniez czemu sie poplakalam i ze jestem od jakiegos czasu stabilna. Rowniez dostalam informacje ze odmowa jest tez przez to ze mialam problemy z jedzeniem typu prowokowanie wymiotow, czego tez od jakiegos czasu nie robilam, i z powodu wybiorczosci pokarmowej. Zeby sie wybiorczoscia pokarmowa tlumaczyc to naprawde trzeba... Podczas rozmowy o odmowie zostalam tez poinfomowana ze "mialabym zly wplyw na innych". Tez dostalismy propozycje zeby wrocic do szpitala psychiatrycznego bo jestem niestabilna, zeby pozbyc sie tych problemow ze stabilnoscia i wrocic jak bede w dobrym stanie. Po wyjsciu z osrodka poplakalam sie, poczulam sie jakbym byla dla nich za duzym problemem, bo sami przyznali, ze sobie nie poradza, ze to za duzo na ich kompetencje, ze u mnie grubo potrzeba psychiatry a u nich jest rzadko. Tak bardzo problematyczna sie nigdy nie poczulam jak po wyjsciu z tamtad. Na rozmowach panowala bardzo nieprzyjemna atmosfera i widac ze ludzie przeprowadzajacy je robia to dla pieniedzy i chca miec to jak najszybciej za soba i przyjmuja osoby, ktore poprostu nie beda sprawiac problemow. Myslalam ze osrodki sa po to zeby pomagac ludziom w potrzebie, a nie tylko ludziom, ktorzy sa wygodni dla kadry, ale w tym przypadku sie pomylilam. Przyjechalam z rodzicami 4 godziny w jedna strone, z nadzieja na pomoc w uzaleznieniu. Nie dostalam zadnej pomocy, wrecz przeciwnie, demotywator. 03/25

Najlepszy ośrodek w Polsce, miejsce pełne akceptacji, troski i pomocy. Jeżeli masz problem to oni ci pomogą. Prawdopodobnie uratowaliście mi życie i będę wam za to dozgonnie wdzięczny. Daniel

Ośrodek w którym pierwszego dnia jesteśmy wprowadzani w jego plan, zasady i normy. Nowy pacjent od początku staje się świetnie zaopiekowany - dostaje to czego osoba w nowym miejscu potrzebuje. Do każdej osoby podejście jest indywidualne a plan terapii modyfikowany odpowiednio do potrzeb. Będąc tam i uczestnicząc w całym procesie terapii czuć, że to wszystko posiada ręce i nogi, jest po coś i co najważniejsze - ma sens. Ośrodek sam z siebie już dużo daje, ale osoba która się podejmuje terapii sama też musi coś dać od siebie, inaczej to nie ma sensu i będzie drogą która na końcu prowadzi donikąd. Cały proces terapii nie jest najłatwiejszą rzeczą, nie przychodzi się tam siedzi dany czas i wychodzi magicznie zdrowym bez problemów jak za pomocą czarodziejskiej różdżki, tak nie jest (niestety, bo fajnie by było gdyby to było takie proste :) ). Potrzebne jest zaangażowanie i chęci do pracy nad samym sobą, nad tym, żeby się zmienić - i przygotować do tego co jest dalej.. po opuszczeniu Ośrodka, z nabytą wiedzą i pracą którą się wykonuje staje się to zwyczajnie łatwiejsze. Ja trafiając początkowo do Ośrodka czułem się całkowicie pochłonięty przez substancje. Strach i świadomość, że tak naprawdę nie mam nad sobą kontroli, prowadził do rozmyślań na temat tego czy życie nad którym utraciłem kontrole w ogóle ma sens? Cały proces mojej terapii i czas który tu byłem pomógł mi odzyskać kontrolę i uświadomił mnie, że ja mam bardzo duży wpływ na samego siebie i na wiele rzeczy które mnie otaczają, są ze mną. Wcześniejsze przekonanie, że to świat powinien się dla mnie zmieniać.. :) przemieniło się w świadomość, że to ja tworze swój świat w którym jestem i właśnie w nim mogę pracować nad sobą by w końcu czuć się dobrze ze samym sobą. Powróciło do mnie na nowo poczucie sprawstwa i przekonanie na temat swojej własnej skuteczności czy też wartości. To miejsce nie dość, że sprawiło, że odzyskałem to co utraciłem przez zażywanie, to również zyskałem rzeczy które wcześniej były dla mnie nieosiągalne. Jestem wdzięczny i dziękuje, że mogłem wtedy uwierzyć w siebie. Mikołaj :)

Osrodek oraz Pani przeprowadzajaca klasywikacje nie zrobila na Nas dobrego wrazenia. 9.11.23 jechalismy 1500 km na rozmowe z synem . Po 15 min rozmowy Pani stwierdzila ,ze nie jest to osrodek dla naszago syna. Uwazam ,ze taka rozmowe mozna spokojnie by przeprowadzic przez skypa zaoszczedzilo by nam to Wiele czasu , pieniedzy i rozczarowania. Przez tel. Absolutnie nikt nas nie poinformowal ,ze syn musi byc juz po detoksie. Pani terapeutka nawet nie zerknela w opinie od terapeuty z ktorym syn pracowala Ost pare miesiecy... Natomiast nie miala oporow ,zeby oceniac diagnoze o autyzmie. Uslyszelismy rownierz ,ze syn swoja obecnoscia bedzie dolowal innych uczestnikow ... A gdzie grupowe wsparcie? Odnieslismy wrazenie ,ze syn byl wrecz demotywowany do podjecia terapii... Zostalismy z odmowa i jakim kolwiek pokierowaniem co w danejsytuacji zrobic. Nasza i syna determinacja sprawila ,ze syn dostal sie na terapie w innym osrodku na cale szczescie gdzie podejscie do pacjeta jest zupelnie Inne. Gdzie widac ,ze pracuja tam ludzie z powolania.. wedlug mnie osrodek przyjmuje " lekkie przypadku" przy ktorych nie trzeba zbyt wiele sie napracowac, wazne zeby liczby sie zgadzaly.... Jezeli sa ludzie ktorym udalo sie pomoc z calego serca gratulujemy, moze sa tam rownierz terapeuci z powolania natomiast nam nie Dane bylo takie osoby w tym czasie tam spotkac. Zero empati i zrozumienia a wrecz wynioslosc.. nie polecam ps. Tak naprawde to powinnismy Pani podziekowac za odmowe w wyniku ktorej syn znalazl sie w odpowiednim miejscu z odpowiednimi ludzmi.

Nieprzyjazne dla chorych ludzi miejsce. Nie można zaufać swojemu terapeucie, ponieważ dzieli się tym co powiesz z 20. innymi pacjentami, jeśli masz drugą diagnozę to nie zostanie ci tu udzielona pomoc z tego powodu, bo powiedzą, że chcesz wyłudzić lekarstwa, a sposób wypowiadania się psychologów i nagminne przez nich przeklinanie budzi wątpliwości, co do ich kwalifikacji. Ciężko nawet zadbać o własną higienę, gdyż nie ma czasu na wzięcie prysznica, a gdy będziesz za długo w łazience i spóźnisz się choć chwilę na punkt planu dnia musisz biegać prawie kilometr wokół ośrodka.

Świetny ośrodek terapeuci są pomocni można do nich podejść w każdej chwili i postarają sie pomóc. Nowy pacjent jest odpowiednio zaopiekowany, dostaje osobe która wyjaśnia jak działa ośrodek i również stara sie pomóc. Plan terapi jest przemyślany i modyfikowany indywidualnie do pacjenta. Negatywne opinie wystawiane przez niektórych tutaj (częśc znam) są poprostu przejawem ich niewdzięczności i brakiem gotowości na leczenie. Wcale nie jest tam łatwo i potrzeba zaangażowania pacjenta bo to on przechodzi terapie i nikt tego za niego nie zrobi. Jeśli jesteś gotowy na ciężką prace to warto zdecydować sie na leczenie właśnie w tym miejscu. Pozdrawiam